Gelişimsel kilometre taşları, bir çocuğun olgunlaşma sırasında ulaşması beklenen bir dizi hedef veya belirteçtir. Bunlar 5 alana ayrılır: kaba motor, ince motor, dil, bilişsel, sosyal-duygusal ve davranışsal. Gelişimsel dönüm noktalarını anlamak ve belirlemek, sağlayıcının gecikmiş gelişmeyi daha ustaca tanımasına, daha erken müdahaleleri kolaylaştırmasına ve sonuçları iyileştirmesine yardımcı olabilmektedir.
İçindekiler
Gelişimsel dönüm noktaları, yaşlandıkça çocukla birlikte gelişmekte. Klinisyenlerin, gecikmelerin hemen tespit edilebilmesi için normatif dinamik olgunlaşma sürecine aşinalık geliştirmeleri zorunludur. Müdahaleye karşı duyarlılık erken çocukluk döneminde en belirgindir. Gelişimsel sapma ne kadar geç tanımlanırsa, duygusal, sosyal ve akademik işlev bozukluğu geliştirme riski o kadar belirgin hale gelmekte.
Geliştirmedeki gecikmeler birçok nedenden dolayı gözden kaçabilmektedir. Bazen gecikme, kısa bir muayenede ince ve tespit edilemez. Ayrıca, ebeveynler bir tedirginliğin varlığını inkar edebilir ve herhangi bir anormalliği sağlayıcılara bildirmeyebilir. Gecikmeler gözden kaçabileceğinden, rutin takibi sürdürmek önemlidir.
Gelişimsel gecikmeler spesifik (bir alanda mevcut) veya küresel (2’den fazla alanda mevcut) olabilmekte. Çocuklar başlangıçta yalnızca belirli bir gecikmeyle gelebilirler. Buna rağmen ek işlev alanlarında sonraki gecikmeler geliştirmeye devam edebilirler. Böylece küresel bir gecikmeye ilerleyebilirler. 5 gelişim alanından dil, okuryazarlık düzeyi ve bilişsel beceriler için önemli bir tahmin etme faktörü olduğu ve daha önceki müdahalelerden en çok yararlandığı için değerlendirilmesi en göze çarpanı olarak kabul edilebilmektedir.
Bebeklerde Down Sendromu Nasıl Anlaşılır? Uzmanından Öneriler
Bir çocuğun gelişiminin yaşamın ilk yıllarında nasıl ilerlediği, bireyin yaşam boyu gelişimini ve yetişkinlikte potansiyel olarak elde edebileceği başarı düzeyini belirleyebilmektedir. Birinci basamak hekiminin rolü, normal gelişimin tanınmasında ve gelişimsel gecikmelerin belirlenmesinde çok önemlidir. Sağlayıcı, bakıcıya uygun ileriye dönük rehberliğin ana hatlarını vermelidir. Ek olarak çocukları büyüdükçe neyi başarmasını beklemeleri gerektiği konusunda onları eğitmelidir. Ebeveynlerle güçlü bir ilişki geliştirmek, çocuğun gelişiminde herhangi bir anormallik tespit edildiğinde, ebeveynlerin rahatsızlığı kabul etmesini ve önerilen müdahale stratejilerine ve tedavi planlarına uymasını sağlamak için önemlidir.
Konuşma ve dil gecikmesi gibi gelişimsel gecikmeler, otizm spektrum bozukluğu (ASD) gibi durumların bir özelliği olabilmekte. Bunun yanı sıra ayrıca prognostik bir faktör olarak hizmet etmekte. Bu nedenle Amerikan Pediatri Akademisi’nin tavsiyesi 9, 18 ve 30. aylarda tarama yapılması; ve 18 ve 24 ayda Otizm Spektrum Bozukluğu taraması önemli olmaktadır.
Tarama sonuçları gelişimsel gecikmeyle ilgili olduğunda, daha fazla, eksiksiz bir değerlendirme gereklidir. İdeal olarak gelişim uzmanları tarafından yapılan değerlendirmeler evde veya tıp merkezlerinde yapılabilmekte. Eğitimciler, psikologlar, sosyal hizmet uzmanları ve terapistler gibi erken çocukluk uzmanları, çocuğun uygun bakımı almasını sağlayacak multidisipliner ekibin bir parçası olarak dahil edilmelidir.
Erken müdahale programlarına mümkün olduğunca erken başvurmak, daha olumlu sonuçlar elde etmek için değerlidir. Bu programlar sadece eksiksiz değerlendirmeler sağlamakla kalmaz, aynı zamanda aileleri gerekli hizmetlere bağlar. Ek olarak onlara ulaşım, ev ziyaretleri, danışmanlık, sigorta gibi konularda ailelere yardımcı olacak hizmet koordinatörleri ve sosyal hizmet uzmanları sağlamakta. Erken Müdahaleye başvurmak için belirli bir teşhisin gerekli olmadığını bilmek ve ebeveynleri sevk talebinde bulunabilecekleri konusunda eğitmek önemlidir.


Hacettepe Üniversitesi Çocuk Gelişimi Bölümü